Nacht van de Vluchteling

Op 14-15 mei 2015 loop ik met collega’s de Nacht van de Vluchteling

Beschouwing (2015)

syrie_nachtvandevluchteling

De tocht is veertig kilometer en voert van Rotterdam naar Den Haag. Dat is niet mis. Met een snelheid van gemiddeld vijf kilometer per uur is dat ongeveer acht uur in de benenwagen. Ik ben dus al aan het trainen. Elke week probeer ik een langere wandeling te maken. Ik zit nu op ongeveer 20 kilometer, volgende week wil ik er weer een paar kilometers bij pakken. En die week daarna weer een paar extra. En zo voort.

Elke keer als ik thuiskom met een voldaan gevoel (wandelen is echt heerlijk: je bent in beweging, je bent buiten en je ziet nog eens wat) moet ik toch denken aan al die miljoenen vluchtelingen, vooral in Syrië, voor wie dat wandelen geen pleziertje is maar bittere noodzaak. Gewoon, om te overleven. Ik probeer dat dan wel eens te vertalen naar Nederland. Dan stel ik me voor dat ‘etnische Friezen’ op de vlucht zijn geslagen voor Randstedelijke rebellenclubs die hun dorpen kapot hebben geschoten. ‘Etnische Groningers’ die niet langer kunnen leven onder de terreur en gifgasaanvallen van het Nederlandse regeringsleger. ‘Ras-Amsterdammers’ die de stad verlaten omdat extremistische terroristen in één enkele wijk honderden mensen hebben onthoofd. Nederlanders die met zware tassen – en te voet – aankomen bij de Duitse of Belgische grens, na dagen te hebben gelopen in onveilig gebied, en daar worden opgevangen door een haag van journalisten en vervolgens door instanties die ook niet meer weten wat ze met zo veel mensen aan moeten worden doorverwezen naar tentenkampen en haastig neergezette vluchtelingendorpen; een soort low budget Eurocamp waar je jarenlang moet verblijven omdat je thuis geen baan, geen huis en geen toekomst meer hebt.

Tja. Werken in de boekhandel op Schiphol betekent elke dag de internationale krantenkoppen snellen. En toch lijkt die wereld van vluchtelingen verschrikkelijk ver weg, althans, zo voelt het een beetje. We ontmoeten vooral zakenmensen en vakantiegangers. Slechts één keer heb ik een Amerikaanse man aan de kassa gehad die als handbagage een idioot groot ijzeren dienblad bij zich had. Echt, dat dienblad was zo groot als een fiets en hij droeg het over zijn schouder. Ik stelde er een vraag over en toen zei hij dat hij uit Syrië kwam. Waarop ik lachend zei (naïef) dat er dan gelukkig geen kogelgaten in zijn dienblad zaten. De lege blik die hij me toen toewierp vergeet ik nooit meer en nu ik het opschrijf voel ik opnieuw schaamte. Die man kwam uit een oorlogsgebied en had waarschijnlijk afschuwelijke dingen meegemaakt. Dat begreep ik pas toen hij me aankeek met holle ogen. Ik krijg er weer kippenvel van.

En daarom ben ik blij om mee te doen aan dit evenement. De Nacht van de Vluchteling is best zwaar en vraagt van ons, de wandelaars, een serieuze inzet. Als we straks op 14/15 mei lopen, in een lange stoet, midden in de nacht, kunnen we ons misschien beter voorstellen hoe verschrikkelijk hard en uitzichtloos zo’n zelfde voettocht moet zijn voor mensen die alles hebben verloren en geen andere keuze hebben dan lopen, lopen, lopen naar een plek waar het hopelijk beter is.

Toevallig staat er deze maand een artikel in National Geographic (NL en ENG) over de lange wandelingen van vluchtelingen uit Syrië. Dat geeft een indruk waar het in de Nacht van de Vluchteling om draait.

En steun ons! Je kunt het AKO-team vinden op http://www.nachtvandevluchteling.nl/akoschiphol.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s