De vrouw die opendoet draagt een moeilijk leesbare uitdrukking op haar gezicht. Is ze boos. Is ze schuw. Is ze een psychologisch labyrint, een oude vrijster met te veel make-up  of een mater de familias met zwembadogen. Haar ranke figuur lijkt gehuld in een combinatie van Chanel, nooit geleegde asbakken en een kippenvel opwekkend gebrek aan humor. Ze doet nauwelijks merkbaar een stapje naar achteren, zodat ze bijna, maar net niet, verdwijnt achter de deur. Dit is haar manier van zeggen kom binnen.

Advertenties